Medal ten zgodnie z rozkazem posiadał trzy stopnie: złoty, srebrny i brązowy i był nadawany za czyny odwagi, męstwa i bohaterstwa na froncie w wyjątkowo trudnych sytuacjach wymagających poświęcenia. Dopiero w dniu 12 sierpnia 1944 roku rozkazem gen. Z. Berlinga zatwierdzono regulamin tego medalu, który został opracowany przez kpt. Skuratowicza z Oddziału Personalnego Wojska Polskiego i był on wzorowany na podobnych regulaminach radzieckich. Regulamin ten bardzo szczegółowo opisywał za jakie czyny można go nadać jeżeli chodzi o najwyższy stopień – złoty, a dwa następne już bardziej ogólne. I tak medal złoty można było nadać za:
zniszczenie w powietrznym boju przez załogę samolotu 2 samolotów wroga uruchomienie i wykorzystanie w warunkach bojowych zdobytego na wrogu samolotu zniszczenie w boju przez załogę czołgu co najmniej 3 czołgów lub 3 dział pancernych wroga zabicie z karabinu (snajperskiego) w warunkach bojowych co najmniej 100 wrogów wyniesienie z pola walki co najmniej 50 rannych wraz z ich bronią