Historia thumb|240px|Namioty żydowskich imigrantów na terenie wioski Suhmata, 1 czerwca 1949 r. thumb|240px|Mapa turystyczna moszawu Curi’el Pierwotnie w rejonie tym znajdowała się arabska wioska Suhmata. W wyniku I wojny światowej cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Brytyjski Mandat Palestyny. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała obszar wioski Suhmata państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie w 1948 roku w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili operację „Hiram”, w trakcie której w dniu 30 października zajęli wioskę Suhmata. Jej mieszkańcy zostali wysiedleni, a następnie wyburzono domy. Początkowo na terenie opuszczonej arabskiej wioski powstał obóz dla żydowskich imigrantów – ma’abarot. Współczesny moszaw został założony w 1950 roku przez imigrantów z Jemenu. Byli oni prowadzeni przez rabina Szaloma Halewi Nahara. Z powodu trudności ze znalezieniem miejsc pracy, osada została tymczasowo opuszczona w 1952 roku.