w miarę produkcji zwiększana do 16 KB w modelu 400 i 48 KB w modelu 800 grafika: układy ANTIC i CTIA lub (od 1981 r.) GTIA 6 trybów tekstowych o rozdzielczości od 20×12 do 40×24 znaków w 2 lub 5 kolorach (3 dostępne z poziomu systemu operacyjnego) z układem CTIA: 8 trybów graficznych o rozdzielczości od 40×24 do 320×192 pikseli w 2 lub 4 kolorach (6 dostępnych z poziomu systemu operacyjnego) z układem GTIA: 11 trybów graficznych o rozdzielczości od 40×24 do 320×192 pikseli w 2, 4 lub 16 kolorach (9 dostępnych z poziomu systemu operacyjnego) paleta barw: 128 kolorów (16 kolorów po 8 odcieni); po wprowadzeniu GTIA 256 kolorów (16 kolorów po 16 odcieni) do ośmiu „duszków”, zwanych w terminologii Atari „graczami i pociskami”; w istocie dostępne są 4 duszki większe (gracze) oraz 4 duszki mniejsze (pociski), które można opcjonalnie połączyć w piątego „gracza”; każdy z graczy i pocisków ma niezależny kolor, a układy graficzne wykrywają i sprzętowo sygnalizują kolizje między nimi oraz pomiędzy każdym z obiektów a tłem (zwanym w terminologii Atari „polem gry”) dźwięk: układ POKEY, cztery ośmiobitowe kanały syntezy generujące obwiednię w teorii prostokątną, w istocie zaś falę o dość skomplikowanym przebiegu; każdy z kanałów ma niezależny rejestr głośności, trójzakresowy generator zakłóceń losowych (szumu);