Fulgencjusz z Ruspe, łac. Fulgentius (ur. ok. 467 w Thélepte w Byzacenie, zm. ok. 532 w Ruspe) – Ojciec Kościoła, biskup, święty katolicki.

Życie i twórczość Fulgencjusz był mnichem, a od roku 507 biskupem w diecezji Ruspe w rzymskiej prowincji Afryki (dzis. Tunezja). Starannie wykształcony (znał grekę), brał udział w dyskusjach z wandalskimi arianami. Jego teologia kształtowała się pod wpływem Augustyna z Hippony i zaważyła nad rozumieniem myśli biskupa Hippony w średniowieczu. Pisał dzieła przeciw pelagianom, monofizytom, arianom.

Dzieła Wydania krytyczne dokonane przez J. Fraiponta ukazały się w tomach 91 i 91A Corpus Christianorum /1968 r./ oraz w Sources chrétiennes w tomie 487 /2004 r./. W Patrologia Latina jego dzieła znajdują się w tomie 65.

O wierze, czyli o regule wiary prawdziwej do Piotra (De fide ad Petrum seu de regula fidei) – przekład polski: W. Szołdrski, w: Studia i teksty patrystyczne, A. Bober (red.), Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1967, s. 212-245. W dziele tym Fulgencjusz przedstawił syntezę teologii. W średniowieczu było ono uważane za traktat Augustyna z HipponyPor. Tomasz z Akwinu Quaestiones Disputatae, De malo, q5 a2 ad2;