Największe to Skały Kaltsteina w Dolinie Huczawy.
Nazwa Fajksowej Czuby i sąsiedniej Fajksowej Przełęczy pochodzi od nazwiska Faix, występującego wśród Niemców spiskich.
Południowo-wschodnimi stokami szczytu prowadziła do 1978 roku czerwono znakowana Magistrala Tatrzańska, obecnie zamknięta na całym odcinku prowadzącym przez Tatry Bielskie, na terenie których utworzono rezerwat ścisły.
Przy Drodze Wolności, w najniższej części porośniętej lasem północno-wschodniej (dokładniej NEE) grzędy Fajksowej Czuby jest nieczynny kamieniołom. Na jego gładkich, płytowych ścianach poprowadzono wiele trudnych dróg wspinaczkowych o długości do 30 m. Jest to jedyne w całej wschodniej części Tatr Bielskich miejsce dopuszczone do uprawiania wspinaczki. Znajduje się na północno-zachodnim końcu zabudowań Tatrzańskiej Kotliny.
Przypisy Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, . Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, .
Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, .
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Bielskich