Biofilmy C. albicans są bardziej zlewne niż inne biofilmy z gatunku Candida, wykazując różne formy morfologiczne: owalne pąki, ciągłe strzępki i pseudostrzępki w zainfekowanych tkankach. Biofilmy C. albicans są większe na powierzchniach zbudowanych z lateksu i elastomeru silikonowego, a mniejsze na poliuretanie i na silikonie, w porównaniu do polichlorku winylu. Ma to istotne znaczenie w produkcji sprzętu medycznego. Odkryto, że polieterouretan z 6% tlenkiem polietylenu znacznie zmniejsza całkowitą biomasę biofilmu, a także aktywność metaboliczną komórek w biofilmie.
Biofilmy Candida albicans wykazują synergię z czterema gatunkami bakterii: Streptococcus mutans, Streptococcus sanguinis, Actinomyces viscosus i Actinomyces odontolyticus. Zwiększonemu rozwojowi strzępek towarzyszy nadekspresja genów HWP1, ALS3 i EPA1. Staphylococcus aureus z C. albicans tworzą dwuwarstwową strukturę. Wizualizacja tych podwójnych warstw pokazała pierwszą warstwę biofilmu C. albicans przyczepioną do powierzchni pokrytej jedną warstwą S. aureus, która jest zawarta w macierzy pozakomórkowej utworzonej przez komórki Candida. Udowodniono, że ten ECM chroni S. aureus przed zabiciem przez wankomycynę. Podobnie jest w zależności C. albicans ze Staphylococcus epidermidis. Występuje antagonizm między Pseudomonas aeruginosa a C.albicans. Komórki P.