Głuchoniemy Iqbal (Shreyas Talpade) ma 18 lat. Ciężko pracującego na roli ojca drażni marzycielska natura syna. Chciałby mieć w synu oparcie i pomoc. Tymczasem chłopiec całymi dniami marzy tylko o graniu w krykieta, o dostaniu się do reprezentacji Indii. Ojciec oczekuje, że jego syn zejdzie z obłoków i godząc się ze swoim losem zacznie z nim pracować na roli. Matka broni syna. Wierzy, że Iqbal spełni kiedyś swoje marzenia. Jego młodsza, służąca mu często za tłumacza, siostra Khadiya przekonuje trenera Guruji, aby zaczął szkolić Iqbala. Jego talent budzi zawiść w jednym z zawodników. Wyszydzony przez niego Igbal traci panowanie nad sobą. Za zranienie kolegi zostaje wyrzucony z treningów. Zrozpaczony Iqbal żegna się ze swoimi marzeniami. W gniewie i bezsilności pali wszystkie nagromadzone przez lata marzeń zdjęcia wielkich zawodników. Nagle na jednym ze zdjęć rozpoznaje twarz wioskowego nieudacznika, wiecznie pijanego Mohita (Naseeruddin Shah). Iqbal próbuje przekonać zniszczonego alkoholem, półprzytomnego pijaka, aby zaczął go trenować.