15 Park Avenue – film fabularny produkcji indyjskiej, jest to dramat rodzinny wyreżyserowany w 2006 roku przez wielokrotnie nagrodzoną bengalską reżyser Apurnę Sen, autorkę Pan i pani Iyer. W rolach głównych córka reżyser Konkona Sen Sharma, Shabana Azmi i Rahul Bose. Akcja filmu rozgrywa się w Kalkucie, w Bhutanie i częściowo w Biharze. Film stawia pytania: Co jest rzeczywistością? Czy to, co nas otacza? Czy to, w co wierzymy, czego bardzo pragniemy? Czy wkraczając w czyjeś życie, wiążąc się z kimś, bierzemy za tę osobę odpowiedzialność na zawsze? Tematem filmu jest historia dziewczyny, która cierpi na schizofrenię. W centrum filmu są relacje chorej i opiekującej się nią starszej siostry, a także innych osób, które los konfrontuje z cierpieniem obu sióstr.
Fabuła Anjali Mathur (Shabana Azmi), kobieta o silnej osobowości, wykłada fizykę na uczelni kalkuckiej. Rozwiedziona, związana z Sanjeevem. Jej związek przeżywa kryzys. Sanjeev wyjeżdża do USA. Anjali nie może z nim wyjechać. Czuje się odpowiedzialna za opiekę nad matką (Waheeda Rehman) i młodszą siostrą Meethi (Konkona Sen Sharma). Meethi ma 26 lat. Kiedyś była dziennikarką, narzeczoną Joydeepa (Rahul Bose). Dziś żyje w dwóch rzeczywistościach. Jako mała dziewczynka, pilnowana, strofowana przez siostrę, matkę i służące.