130.).
Kiedy w roku 1889 car Aleksander III rozpoczął w Białowieży budowę swojej rezydencji myśliwskiej, ogromne głazy z Zamczyska furami zwożono na fundamenty pałacu. Pozostawiono jedynie mniejsze kamienie, ale te w latach (1939–1941), podczas okupacji sowieckiej, zostały wykorzystane do budowy brukowej drogi z Hajnówki do ŚwinorojówBajko, s. 18..
Miejsce było odwiedzane przez XIX-wiecznych pisarzy. Eliza Orzeszkowa tutaj poszukiwała inspiracji do swej powieści Ad astra. Dwugłos. Miejsce to odwiedził i opisał Wacław Sieroszewski, Henryk Sienkiewicz oraz Zygmunt Gloger. Legendy są po dziś dzień podtrzymywane przez okolicznych mieszkańców, podsycane są wciąż przez przewodników turystycznych, chętnie też są przyjmowane przez samych turystówBajko, s. 17..
W 1971 roku do Zamczyska trafiła Irena Górska, archeolog z Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN (obecna nazwa Instytut Archeologii i Etnologii PAN) i przeprowadziła badania powierzchniowe. W jednym z wykopów odnalazła trzy ułamki skorup glinianych datowane na XII-XIII wiek. Jej badania wskazywały na to, że Zamczysko było raczej średniowiecznym cmentarzyskiem, niż zamkiemBajko, s. 19..