Coraz częściej stosuje się sejsmografy z nieruchomym wahadłem, w których mierzy się siłę potrzebną do utrzymania wahadła nieruchomo. Okres drgań własnych wahadła nie jest wtedy bardzo istotny i nawet sejsmograf z małym wahadłem może rejestrować fale długookresowe (o okresie do kilkudziesięciu minut)«Sejsmograf» w Wielka Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004.. Pozwala to na znaczne zmniejszenie masy i rozmiarów przyrządu. Zapis drgań gruntu przez sejsmograf nosi nazwę sejsmogramu. Pozwala na wyznaczenie czasu przyjścia fal sejsmicznych różnego typu do stacji sejsmologicznej oraz na określenie amplitud i okresów tych fal. Do rejestracji bardzo powolnych drgań (o okresach kilkudziesięciu minut) można też stosować niektóre grawimetry.
W zależności od specyficznych rozwiązań konstrukcyjnych można sejsmografy podzielić: ze względu na kierunek rejestrowanych drgań: poziome pionowe ze względu na częstotliwość rejestrowanych drgań: krótkookresowe długookresowe szerokopasmowe ze względu na rodzaj sygnału wyjściowego: przetworniki prędkościowe przetworniki przyspieszeniowe (akcelerometry) przetworniki przemieszczeniowe
center