W dokumencie lokacyjnym widnieje wyraźny zapis, że decyzję o zmianie nazwy kibucu dokonano na „znak szacunku dla jego osobowości, jego humanizmu, jego walki o prawdę, o wyzwolenie narodowe i jako wdzięczność za jego wsparcie wolności Izraela”. Pierwsi mieszkańcy cierpieli z powodu bagnistego otoczenia i chorowali na malarię. Z tego powodu, w ciągu trzech lat zrealizowano olbrzymi projekt osuszając tutejsze bagna i likwidując problem komarów roznoszących malarię. Na nowych gruntach utworzono stawy hodowlane ryb oraz pola uprawne. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie w 1948 roku w okolicy stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Zachodniej Galilei. Z tego powodu kibuc przez kilkanaście miesięcy odgrywał funkcję osady frontowej, strzegąc linii komunikacyjnych prowadzących w rejon Akki. W kibucu stacjonowały siły kompanii szturmowych Palmach. Na samym początku I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy wyprowadzili stąd natarcie, zajmując w nocy z 16 na 17 maja 1948 roku miasto Akkę. Na początku XXI wieku przeprowadzono częściową prywatyzację kibucu.