W nocy z 16 na 17 czerwca 1946 roku żydowskie organizacje paramilitarne Hagana i Lechi przeprowadziły dywersyjny atak wysadzając 11 mostów drogowych i kolejowych w Palestynie. Rannych członków kompanii szturmowej Palmach ewakuowano wówczas do kibucu Maccuwa, a następnie w obawie przed brytyjskim pościgiem przeniesiono do jaskini w pobliżu kibucu Chanita. W odwecie za atak brytyjskie władze mandatowe rozpoczęły kampanię represji wobec żydowskich organizacji paramilitarnych. W dniu 29 czerwca 1946 roku brytyjscy żołnierze wkroczyli do kibucu Maccuwa, przeprowadzając aresztowania podejrzanych osób - zostali internowani. Ubytek mieszkańców w kibucu został uzupełniony przez grupę imigrantów z Węgier. W 1947 roku miał miejsce punkt zwrotny w historii kibucu - było to odkrycie nowego źródła wody, które umożliwiło normalną egzystencję osady. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie na początku 1948 roku w okolicy tej stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Zachodniej Galilei. Kibuc Maccuwa był oblężony przez kilka miesięcy.