Grupa założycielska kibucu zawiązała się w pobliskim kibucu Chanita. W jej skład weszli zdemobilizowani żołnierze kompanii szturmowych Palmach, do których dołączyli młodzi imigranci z Europy. Współczesny kibuc został założony w dniu 6 stycznia 1949 roku, a 1 października 1950 roku przeniósł się w swoją obecną lokalizację. Z powodu bliskości granicy Libanu, kibuc początkowo był osadą wchodzącą w program Nachal, w którym mieszkańcy kibucu wykonując prace rolnicze pełnili jednocześnie obowiązki służby wojskowej. W miejscu tym prowadzono negocjacje i w dniu 23 marca 1949 roku podpisano porozumienie o zawieszeniu broni izraelsko-libańskim. W dniu 6 grudnia 1974 roku kibuc został zaatakowany przez palestyńskich terrorystów, którzy przeniknęli granicę z Libanu. Zranili oni dwóch mieszkańców kibucu i zostali wyrzuceni przez przybyłych żołnierzy. W kolejnych latach dochodziło do licznych przygranicznych incydentów ostrzału i prób infiltracji przez granicę. Doprowadziło to do wybuchu w 1982 roku wojny libańskiej. Izraelskie wojska między innymi tędy wkraczały do Libanu. Gdy w 1985 roku Izraelczycy wycofali się z Libanu, pozostawili w jego południowej części utworzoną „strefę bezpieczeństwa” za którą odpowiadała Armia Południowego Libanu.