Dołączyła do nich grupa mieszkańców ewakuowanego moszawu Bet Josef z Doliny Bet Sze’an. Pierwsi mieszkańcy żyli w prowizorycznych warunkach na skraju sąsiedniego kibucu Szamerat. Dopiero w listopadzie 1951 roku przenieśli się do obecnej lokalizacji moszawu, przy opuszczonym brytyjskim obozie wojskowym. Sama baza wojskowa była długo wykorzystywana jako ośrodek szkoleniowy Brygady Golani. Później obóz przekształcono w wioskę młodzieżową Nirim. W latach 90. XX wieku przy moszawie utworzono obóz Hacerot Jassaf, w którym przebywali i uczyli się nowo przybyli do Izraela imigranci z Etiopii (felaszowie). Wybudowano tutaj 1658 przyczep mieszkalnych, do których podłączono kanalizację i energię elektryczną. Obecnie obóz jest zamknięty, ale może zostać uruchomiony jako ośrodek dla osób ewakuowanych. Po 2005 roku moszaw przyjął 30 żydowskich rodzin z ewakuowanych osiedli Elei Synaj i Nisanit w Strefie Gazy.
Nazwa Nazwa moszawu jest tłumaczona na język polski jako sad Galilei i nawiązuje do licznych w tej okolicy sadów owocowych.