Okręt zaadaptowano do celów sztabowych. Z porównania zdjęć jednak wynika, że po uzbrojeniu w armaty 75 mm okręt miał zredukowane nadbudówki. Od sierpnia 1927 roku służył jako okręt dowódcy dywizjonu oraz Oddziału Łączności. Ponadto, do 31 sierpnia 1928 roku służył jako okręt dowódcy Flotylli i podczas ćwiczeń był na nim zaokrętowany jej dowódca Witold Zajączkowski. Mieściła się też na nim przychodnia lekarska, do czasu zaadaptowania statku „Generał Sosnkowski” na szpitalny w latach 30. Oddziałowi Łączności podlegała grupa kutrów meldunkowych. Według M. Borowiaka, w 1935 roku statek przezbrojono w dwa przeciwlotnicze nkm 13,2 mm i dwa ckm 7,92 mm.

W 1937 roku okręt został wycofany ze służby i rozbrojony, a następnie wykorzystywany jako okręt-cel do ćwiczeń artylerii (według innych publikacji, został wycofany jesienią 1938 roku). Jesienią 1938 roku, na skutek napięcia w stosunkach z ZSRR związanego z zajęciem Zaolzia, na wypadek wojny dawny „Admirał Dickman” był wytypowany do zatopienia na Prypeci w rejonie granicy w celu zablokowania toru wodnego. Po wybuchu wojny na okręcie umieszczono manekiny załogi i atrapy uzbrojenia przeciwlotniczego w celu ściągania ataków lotniczych. W dniach 14 i 16 września był obiektem nieskutecznych bombardowań przez niemieckie lotnictwoWedług .