Gdy w 637 roku Palestyna przeszła pod panowanie arabskie istniała tutaj już tylko niewielka wioska Kira. W okresie panowania krzyżowców była ona nazywana Kain Mons. Wynikało to z legendy, według której w miejscu tym Kain zamordował Abla. Po I wojnie światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, który w 1921 roku utworzyli Brytyjski Mandat Palestyny. Umożliwiło to rozwój osadnictwa żydowskiego w Palestynie. W takich okolicznościach, w latach 30. XX wieku żydowskie organizacje syjonistyczne wykupiły znaczne ilości gruntów w Dolinie Jezreel. W takich okolicznościach, w sąsiedztwie tutejszych wiosek arabskich powstał w 1925 roku żydowski kibuc Miszmar ha-Emek, w 1926 roku moszaw Kefar Baruch, a w 1927 roku moszawy Sede Ja’akow i Kefar Jehoszua. W takich okolicznościach, w 1934 roku firma Israel Land Development Company wykupiła 20 tys. hektarów ziemi wokół Tel Jokne’am. Około 3,2 tys. hektarów ziemi zostało odsprzedanych Żydowskiemu Funduszowi Narodowemu, a pozostałą część sprzedano prywatnym nabywcom. Organizacje syjonistyczne planowały utworzenie w tym miejscu dużej osady rolniczej dla 400 rodzin. W ten sposób w dniu 1 grudnia 1935 roku założono moszawę Jokne’am.