Mario Del Monaco (ur. 27 lipca 1915 we Florencji, zm. 16 października 1982 w Mestre) – włoski śpiewak operowy, tenor, uważany za jednego z najwybitniejszych artystów operowych XX wieku.
Życiorys Del Monaco urodził się w muzykalnej, dobrze sytuowanej rodzinie urzędnika państwowego. W dzieciństwie wiele podróżował – spędził pierwsze cztery lata we Florencji, następnie w Cremonie i Pesaro. Naukę muzyki rozpoczął od gry na skrzypcach, jednak naukę w konserwatorium w Pesaro podjął w klasie śpiewu, w której studiowała także jego przyszła partnerka sceniczna Renata Tebaldi. Dzięki wygranemu konkursowi młodych talentów wokalnych dostał szansę debiutu w Teatrze im. Pucciniego w Mediolanie w 1940 r. Zagrał Pinkertona w Madame Butterfly i momentalnie zdobył sobie sławę jednego z trzech wielkich tenorów lat 50., obok Giuseppe Di Stefano i Franco Corellego. Specjalizował się w repertuarze włoskim, grając na przestrzeni lat w teatrach Mediolanu, Neapolu i Werony oraz w Covent Garden m.in.:
Turiddu w Rycerskości wieśniaczej (Pietro Mascagni) Alfreda w Traviacie (Giuseppe Verdi) kawalera des Grieux w Manon Lescaut (Giacomo Puccini) Andreę Cheniera w operze pod tym samym tytułem (Umberto Giordano) Radamesa w Aidzie (Verdi) Don Josego w Carmen (Georges Bizet) Manrico – tytułowy Trubadur (Verdi)