Wystartował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991, gdzie był siedemnasty na normalnej skoczni, a na dużej zajął 29. miejsce. Reprezentanci Czechosłowacji z Ježem w składzie zajęli tam piąte miejsce w konkursie drużynowym. W sezonie 1990/1991 pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale tylko raz stanął na podium. W efekcie zajął 21. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Na początku sezonu 1991/1992, 14 grudnia 1991 w Sapporo po raz ostatni w karierze stanął na podium, zajmując trzecie miejsce. Trzy miesiące później, podczas igrzysk olimpijskich w Albertville wraz z Tomášem Goderem, Jaroslavem Sakalą i Jiřím Parmą wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Na tych samych igrzyskach był trzynasty na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie zajął 23. miejsce. W tym samym roku odbyły się także mistrzostwa świata w lotach w Harrachovie, gdzie Jež uplasował się na 32. miejscu.