Autorem zwodu, mającego służyć krzyżackim sędziom, jest prawdopodobnie urzędnik krzyżacki (tego zdania był wydawca Zwodu Józef Matuszewski), według niektórych badaczy będący mnichem cysterskim.
Adam Vetulani polemizując z Matuszewskim, przypuszczał, że Zwód był jedynie wykorzystywany w praktyce prawnej w państwie zakonnym (na co wskazuje miejsce odnalezienia) ale mógł powstać gdzie indziej. Język zabytku nie jest jego zdaniem rozstrzygający (najstarsze polskie teksty prawne, Statuty Kazimierza Wielkiego w tłumaczeniu, pochodzą z XV wieku), również treść Zwodu zawiera elementy z punktu widzenia Krzyżaków zbędne (np. o braku uprzywilejowania cudzoziemców zwanych gośćmi)A. Vetulani Nowe wydanie niemieckiego zwodu prawa polskiego, w: Czasopismo Prawno-Historyczne ISSN 0070-2471 1960 Tom 12 Nr 2 s. 195 – 232..
Zawartość Zachował się tylko częściowy, urywający się w połowie zdania, tekst zbioru. Wierszowany wstęp głosi: „Jego mędrcy z dawna obmyślali dla niego prawo, którym też się rządził. Naród ten zwie się Polakami a prawo jego tu wam ogłaszam”.
Zachowane przepisy dotyczą prawa karnego, organizacji sądów i postępowania przed sądami. Ułożone są kazuistycznie.