W 1950 współtworzył w Monachium Instytut Badań nad Historią i Kulturą ZSRR. Występował w radiu „Swoboda”, które współzakładał w 1951. Wykładał jako profesor nauk politycznych w rosyjskim instytucie US Army w Ratyzbonie o ZSRR i KPZR amerykańskim dyplomatom i wywiadowcom. Był autorem wielu książek o polityce ZSRR. Jego książka The Reign of Stalin wydana w 1953 w Londynie stanowi jedno z podstawowych źródeł do badań nad reżimem stalinowskim w ZSRR. W 1983 opublikował swoje wspomnienia.
Szeroką popularność Awtorchanow zyskał dzięki wydaniu w 1959 rozprawy Technologia władzy, ujawniającej mechanizmy dojścia Stalina do władzy i jej uzurpacji. Sowiecki dysydent, gen. Piotr Grigorenko (1908-1987), popierający roszczenia Tatarów krymskich, nazwał książkę Awtorchanowa „klasycznym podręcznikiem historii stalinizmu”.
W 1991 został honorowym obywatelem Czeczeńskiej Republiki Iczkerii. Podczas I wojny czeczeńskiej prowadził korespondencję z prezydentem Czeczenii Dżocharem Dudajewem. Występował też do władz Rosji o zawarcie pokoju, ale zawsze stawiając warunek uznania niepodległości państwa czeczeńskiego.