Wydobycie ołowiu Nie wiadomo, kiedy rozpoczęło się wydobycie ołowiu, ale z pewnością już za czasów imperium rzymskiego. Jedna z dróg rzymskich mogła prowadzić do przejścia przez rzekę pomiędzy miasteczkami Duffield i Milford, stamtąd do garnizonu Derventio w mieście Derby, do drogi Rykneld Street oraz przypuszczalnie do portów nad rzeką Humber. W czasach anglosaskich istniało wiele kopalni opactwa Repton. Trzy kopalnie ołowiu znajdują się w Domesday Book.
Każdy miał (i nadal ma) prawo do wydobywania rudy gdziekolwiek miał na to ochotę, z wyjątkiem cmentarzy parafialnych, ogrodów oraz jezdni. Aby rościć sobie prawo do wykopanej rudy, należało jedynie umieścić w miejscu wydobycia własny kołowrót oraz wydobyć wystarczająco dużo rudy, żeby zapłacić lenno lokalnemu sędziemu kopalnianemu, zwanemu „Barmaster”.
Henryk VIII założył w mieście sąd górniczy zwany Bar Moot, który istnieje do dziś, chociaż jego obecna siedziba powstała w 1814 roku. W środku znajduje się tablica mosiężna do obliczania podatku należnego Koronie. Nawet do dwudziestego wieku karą za kradzież z kopalni było przybicie ręki złodzieja do kołowrotu. Mógł wtedy wyrwać się, tracąc dłoń, lub umrzeć z głodu.