Prowincje rzymskie: organizacja normatywna thumb|280px|right|Części Galii (58 r. p.n.e.) Łacińska etymologia terminu wskazuje na jego pierwotny sens: pro vincere, terytorium zdobyte. Wszystkie rzymskie prowincje Galii (provincia) miały precyzyjnie określony status prawny, jasno wytyczone granice i skodyfikowane struktury administracyjne. Liczba, granice i organizacja tych prowincji zmieniały się znacząco na przestrzeni wieków. Każdą zarządzał prokonsul lub propretor. W ciągu czterech wieków rzymskiego panowania liczba prowincji w Galii zwiększyła się od 3 do 11, w związku z ekspansją Cesarstwa i przekształceniami jego podziałów za czasów tetrarchii. Liczba mniejszych jednostek, civitas, wzrosła z 33 do 113.
Prowincje kościelne: od civitas do diecezji We Francji prowincjami nazywa się czasem także metropolie, terytoria objęte zwierzchnictwem arcybiskupa metropolitalnego kościoła rzymskokatolickiego. Związane jest to z ich pochodzeniem od prowincji rzymskich, gdzie u schyłku Cesarstwa administrowali pierwsi biskupi.