Francis Aungier Pakenham, 7. hrabia Longford (ur. 5 grudnia 1905, zm. 3 sierpnia 2001 w Londynie) – brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Clementa Attlee’ego i Harolda Wilsona. Drugi syn Thomasa Pakenhama, 5. hrabiego Longford, i lady Mary Villiers, córki 7. hrabiego Jersey.
Życiorys Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w New College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie studiował filozofię, politologię i ekonomię. Następnie rozpoczął pracę w oksfordzkim Christ Church. W 1930 r. wstąpił do Conservative Research Department, ale ostatecznie związał się z Partią Pracy. W 1945 r. został kreowany 1. baronem Pakenham i zasiadł w Izbie Lordów.
Początkowo, w latach 1945-1946, był Lordem-in-Waiting króla Jerzego VI. W 1947 r. został Kanclerzem Księstwa Lancaster. W 1948 r. został członkiem gabinetu jako minister lotnictwa cywilnego. W 1951 r. był, przez krótki czas, pierwszym lordem Admiralicji. Po śmierci starszego brata Edwarda w 1961 r. odziedziczył tytuł 7. hrabiego Longford. Po powrocie laburzystów do władzy w 1964 r. został przewodniczącym Izby Lordów oraz Lordem Tajnej Pieczęci. W latach 1965–1966 był ministrem kolonii, a potem do 1968 r. ponownie Lordem Tajnej Pieczęci. W 1971 r.