Maqroll jest żeglarzem i podróżnikiem-filozofem, chwytającym się najprzeróżniejszych, czasem bardzo ryzykownych i skazanych na niepowodzenie, przedsięwzięć – bo przecież nikt tak bardzo nie błądzi jak żeglarz.
Spośród wielu form literackich Mutis często i z upodobaniem zapuszcza się w formę powieści przygodowej, a nawet łotrzykowskiej, która, będąc z jednej strony bardzo pojemną, z drugiej jest mocno osadzona w tradycji literatury latynoamerykańskiej. Literacka przestrzeń Mutisa to zazwyczaj Karaiby, co jednak nie uniemożliwia mu dokonywać ciągłych wypraw i aluzji do tematów, historii i rzeczywistości europejskiej. Nie należy także zapominać, że twórczość Alvaro Mutisa należy do tzw. literatury emigracyjnej, a więc niejako oglądającej wszystko z pewnego dystansu, z bocianiego gniazda – niczym Gaviero.
Pytany w wywiadach o wpływy literackie, Álvaro Mutis często powołuje się na autorów książek realistycznych czy wręcz przygodowych, takich jak Dickens, Stevenson, Melville, Salgari, Verne, podkreśla także znaczenie, jakie miała dla nie niego twórczość Prousta i Conrada.. Oczywiście przyznaje się także do wpływów poetów i pisarzy latynoamerykańskich takich jak Neruda, Paz, Fuentes, ale także sam wielu z nich inspirował, np.