Związane to było z konfliktem na łamach koalicji i wycofaniu się z niej KPN (Zjednoczenie Marksistowsko-Leninowskie).
W 2009 roku KPN (m) zjednoczyła się z Centrum Jedności. W ramach unifikacji czasowo zmieniono nazwę partii na Zjednoczona Komunistyczna Partia Nepalu (Maoistowska). Przewodniczącym ugrupowania został Prachanda. Partia szybko powróciła do starej nazwy – KPN (Maoistowska).
W 2010 roku protesty maoistów przyczyniły się do upadku rządu komunisty Madhav Kumar Nepala. W 2011 roku partia poparła utworzenie rządu Jhala Nath Khanal z KPN (Zjednoczenie Marksistowsko-Leninowska). Rząd upadł jeszcze w tym samym roku, w następstwie czego premierem został maoista Baburam Bhattarai. Polityk sprawował urząd do 2013 roku. Maoiści poparli następnie powołanie rządu bezpartyjnego premiera Khil Raj Regmi.
W latach 2011–2012 maoiści rozwiązali swoją armię, która liczyła wówczas 19 tysięcy członków, 1500 spośród nich włączono w skład regularnego wojska. W tym samym roku KPN (Maoistowska) została usunięta z listy organizacji terrorystycznych Departamentu Stanu USA.
W 2016 roku Prachanda po raz drugi został premierem. Z funkcji ustąpił w 2017 roku. thumb|250px|Zwolennicy partii na wiecu w Katmandu W 2017 roku partia wzięła udział w wyborach lokalnych.