W sierpniu 1939, zaledwie miesiąc przed wybuchem wojny, Jadwiga Adamczyk podjęła etatową pracę jako urzędniczka w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W latach okupacji niemieckiej utrzymywała się z korepetycji i udzielanych lekcji gry na fortepianie. W listopadzie 1945 została pracownikiem Biblioteki Publicznej miasta stołecznego Warszawy, gdzie powierzono jej opiekę nad zbiorem starych druków. W pierwszych miesiącach pracy zajęła się porządkowaniem zbioru, w tym ściąganiem książek rozproszonych w latach wojny. W czerwcu 1946 kierowała przeprowadzką Działu Starych Druków z ulicy Noakowskiego na ulicę Koszykową. Pozostając przez pewien czas jedynym pracownikiem merytorycznym działu, a zarazem faktycznym jego organizatorem, dopiero w 1951 odebrała nominację na kierownika, którym pozostawała do chwili przejścia na emeryturę 31 grudnia 1970.
W listopadzie 1948 odbyła kurs zawodowy opracowywania starych druków, zorganizowany przez Bibliotekę Jagiellońską;