Aimé Fernand David Césaire (ur. 26 czerwca 1913 w Basse-Pointe, zm. 17 kwietnia 2008 w Fort-de-France) – afrokaraibsko-francuski pisarz i polityk. Wraz z Léopoldem Sédar Senghorem i Léonem Damasem stworzył koncepcję „négritude”.
Życiorys Césaire był autorem licznych tomików wierszy i esejów (wśród nich słynny Discours sur le colonialisme), jak również kilku sztuk teatralnych. Jednocześnie był on najważniejszym politykiem Martyniki dwudziestego wieku. W 1945 został posłem Francuskiej Partii Komunistycznej. Jednym z jego pierwszych sukcesów politycznych było uzyskanie dla Martyniki w 1946 statusu departamentu. W 1956 Césaire opuścił komunistów, a dwa lata później utworzył swą własną partię polityczną pn. Parti progressiste martiniquais (PPM). W latach 1945–2001 był burmistrzem Fort-de-France, a do 1993 – posłem francuskiego Zgromadzenia Narodowego.
Po polsku ukazał się wybór jego poezji w tłumaczeniu Zbigniewa Stolarka (Poezje, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1978).
Na jego cześć nazwano Aimé Césaire jedną ze stacji paryskiego metra.
Twórczość Wiersze Cahier d'un retour au pays natal (1939) Les armes miraculeuses (1946) Soleil cou coupé (1947) Corps perdu (1950) Ferrements (1960) Cadastre (1961) Moi, laminaire (1982)