Pomimo zestrzelenia samolotu przez artylerię przeciwlotniczą niszczyciela „Fulmine” zdołał on zrzucić torpedę, która wybuchła pod dnem pancernika pomiędzy drugą dziobową wieżą artyleryjską a pomostem dowodzenia. Wyrwała ona w kadłubie otwór o wymiarach 12 na 8 metrów, powodując zatonięcie okrętu na równej stępce, z wieżami i nadbudówkami wystającymi ponad wodę basenu portowego, oraz śmierć 17 członków załogiAndrzej Jaskuła, Atak na Tarent 11/12 listopada 1940 roku. Obaj lotnicy brytyjscy zostali wyłowieni z wody przez robotników portowych i dostali się do włoskiej niewoliRegia Marina Italiana [dostęp 16 stycznia 2010].
"Conte di Cavour” został wydobyty na powierzchnię w lipcu 1941 roku i poddany prowizorycznym naprawom na miejscu, w porcie w Tarencie, po czym w grudniu przeholowano go do stoczni C.R.D.A. w Trieście dla przeprowadzenia generalnego remontu i częściowego przezbrojenia (wzmocnione miało być przede wszystkim uzbrojenie przeciwlotnicze). Od 20 listopada 1942 roku do 25 marca 1943 roku dowódcą remontowanego okrętu był kmdr Jerzy Sas Kulczycki, z pochodzenia Polak. Prace na okręcie zostały wstrzymane na początku 1943 roku ze względu na trudną sytuację materiałową i paliwową Włoch.