Po rozpoczęciu działań w maju 1940 roku, dywizja po przełamaniu fortyfikacji w południowej Belgii zdobyła po zaciętych walkach Twierdzę Maubeuge. W ostatnich dniach maja walczyła nad Skaldą. W czerwcu 1940 roku walczyła o przejście Sekwany i później prowadziła walki pościgowe przez Loarę, którą przeszła pod Amboise. Po zawieszeniu broni dywizja w okresie od końca czerwca 1940 roku do pierwszych dni czerwca 1941 roku pełniła służbę ochronną i okupacyjną we wschodniej i północnej Francji oraz w Belgii, później przetransportowana i skoncentrowana w rejonie Suwałk.
W pierwszych dniach ataku na ZSRR wchodziła w skład VIII Korpusu Armijnego z 9 Armii, przełamała graniczne fortyfikacje i uczestniczyła w bitwie o Grodno, następnie prowadziła walki w stronę Dźwiny. W bitwie smoleńskiej toczyła walki nad Wopem. W październiku 1941 roku uczestniczyła w podwójnej bitwie okrążającej pomiędzy Briańskiem a Wiaźmą. W wyniku poniesionych strat została pod koniec października wycofana na tyły i na początku listopada przetransportowana koleją do okupowanej Francji. Tam na przełomie listopada i grudnia dokonano przeformowania w 28. Lekką Dywizję Piechoty.