Najbardziej znanym utworem Onslowa stał się Kwintet smyczkowy c-moll op. 38, nazywany Kwintetem o kuli (Quintette de la Balle). Kompozytor uwiecznił w nim wypadek, jakiego doznał podczas polowania, kiedy to przypadkowo został ranny w głowę. Swoje cierpienie wyraził w Menuecie zatytułowanym Dolore. Chorałowe Andante sostenuto "Convalescenza" grane con sordini e sempre sotto voce (z tłumikami i zawsze łagodnym dźwiękiem) nawiązuje do Modlitwy dziękczynnej cudownie uzdrowionego z Kwartetu smyczkowego a-moll Beethovena. Finał Guarigione ilustruje wyzdrowienie.

Utwory Onslowa odznaczały się dobrymi proporcjami formalnymi, umiejętnym wykorzystaniem instrumentów, niekiedy nawet swobodnym kontrapunktem, elegancją i śpiewnością, nasuwającą skojarzenia z ówczesną muzyką operową. Jego dzieła cenili wysoko Schumann, Beethoven, Schubert, a nawet Berlioz, będący z reguły bardzo krytyczny wobec innych kompozytorów. Robert Schumann, uważał kameralną muzykę Onslowa za równą z muzyką Mozarta, Haydna i Beethovena.