Jan Scholten (ur. 23 grudnia 1951 w Helmond) – niderlandzki homeopata, autor podręczników, badacz i odkrywca w dziedzinie homeopatii oraz nauczyciel. Dodał wiele nowych środków homeopatycznych do Materia Medica. Dokonał usystematyzowania preparatów homeopatycznych pochodzenia mineralnego oraz pierwiastków chemicznych i ich soli stosowanych w homeopatii. Wykonał provingi z lantanowcami i jako pierwszy wprowadził je do leczenia homeopatycznego.

Wykształcenie i praca zawodowa Przed rozpoczęciem studiów medycznych studiował przez 2 lata chemię oraz przez 3 lata filozofię. W 1983 uzyskał dyplom lekarski. Następnie rozpoczął naukę homeopatii i akupunktury oraz innych metod medycyny niekonwencjonalnej, m.in. medycyny ortomolekularnej, ziołolecznictwa i terapii kwiatowej Bacha. Jego nauczycielami byli m.in. Roger Morrison, George Vithoulkas, Alphons Geukens, KŸnzli and Bill Gray. Po ukończeniu studiów homeopatycznych w 1985 założył własną praktykę lekarską homeopatii klasycznej. Był jednym z współzałożycieli Homeopatisch Artsencentrum Utrecht (Centrum Lekarzy Homeopatów w Utrechcie), powstałym w 1988. Osobiste poglądy określa mianem "Homo universalis", czyli naukowca obeznanego we wszystkich dziedzinach wiedzy. Jego zdaniem w homeopatii łączą się ze sobą medycyna, psychologia, mitologia, chemia, fizyka, biologia i religia.