Na Uniwersytecie Poznańskim pracował od 1919, początkowo jako zastępca asystenta, w latach 1931–1939 prowadził wykłady z socjologii. W czasie II wojny światowej pracował jako urzędnik w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. Zaangażował się w tajne nauczanie na Uniwersytecie Ziem Zachodnich, Uniwersytecie Warszawskim i w Wolnej WszechnicyJ. Pawlak, Profesor Tadeusz Szczurkiewicz, "Acta Universitatis Nicolai Copernici. Filozofia", 1993, 14 (250), s. 5..
Po 1944 pracował jako robotnik w Krzystkowicach.
1 września 1945 został prowizorycznie powołany przez rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Tytuł profesora otrzymał w 1963 roku. W latach 1945–1950 był kierownikiem zorganizowanej przez siebie Katedry Socjologii na Wydziale Prawno-Ekonomicznym UMK. Od 1957 do przejścia na emeryturę w 1966 roku kierował Katedrą Historii Filozofii i Myśli Społecznej UMK. Jednocześnie, wobec przeprowadzki Floriana Znanieckiego do USA, odtwarzał po wojnie socjologię poznańską, którą kierował w latach 1945–1957. Był promotorem rozpraw doktorskich Józefa Burszty (1947), Józefa Kwiatka (1950) i Stanisława Kozyra-Kowalskiego (1965). Na emeryturze pracował m.in. na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.
Pochowany na cmentarzu komunalnym Junikowo w PoznaniuPołożenie grobu na mapie.