W zawodach drużynowych Francja (w składzie Jean-François Lamour, Jean-Philippe Daurelle, Franck Ducheix, Hervé Granger-Veyron i Pierre Guichot) także zajęła trzecie miejsce.
Podczas mistrzostw świata w Lozannie w 1987 zwyciężył w turnieju indywidualnym, pokonując w finale Węgra Györgya Nébalda. Drużyna z jego udziałem zajęła na tych zawodach trzecie miejsce. Ponadto zdobył brązowy medal drużynowo na mistrzostwach świata w Denver w 1989.
Trzynaście razy był mistrzem Francji (w 1977, 1978, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1987, 1988, 1989, 1991 i 1992).
Działalność zawodowa i polityczna Z wykształcenia chemik, uzyskał także dyplom w zakresie fizykoterapii. Członek Académie des sports. W latach 90. zaangażował się w działalność polityczną. Był współpracownikiem Jacques’a Chiraca, będąc jego doradcą ds. młodzieży i sportu w okresie pełnienia przez tego funkcję mera Paryża (od 1993 do 1995) i następnie urzędu prezydenta w okresie pierwszej kadencji.