Planitzer SC pojawiał się we wczesnych rundach ówczesnego Pucharu Niemiec, zwanego wówczas Tschammerpokal, który był poprzednikiem rozgrywanego dzisiaj DFB-Pokal.
Po zakończeniu II wojny światowej większość niemieckich organizacji sportowych została rozwiązana przez władze okupacyjne. W 1945 klub stał się częścią związku kilku klubów nazwanego Sportgruppe Planitz. We wznowionych wkrótce rozgrywkach piłkarskich SG Planitz zdobył mistrzostwo radzieckiej strefy okupacyjnej (Ostzone) po pokonaniu 1:0 4 lipca 1948 na stadionie w Lipsku drużyny SG Freiimfelde Halle. Zwycięski skład mistrzowskiej drużyny SG Planitz wyglądał następująco: Anton Huber – Erich Merkel, Egon Jugel, Günter Schneider – Herbert Seltmann, Erich Meichsner – Hans Meier, Johannes Breitenstein, Horst Weiß, Karl Dittes, Helmut Fischer.
W 1949 roku klub przyjął nazwę Zentralsportgemeinschaft (ZSG) Horch. W sezonie 1949/50 klub pod nazwą ZSG Horch Zwickau zadebiutował w nowo utworzonej pierwszej lidze wschodnioniemieckiej (DDR-Oberliga). Debiut był niezwykle udany, gdyż Horch został jej pierwszym mistrzem pokonując w ostatnim meczu Dresden Friedrichstadt.