Jej najbardziej znanym przedstawicielem był Han Feizi (III wiek p.n.e.).
Taoizm
Za twórcę taoizmu, czyli „nauki o słusznej drodze i mądrości”, uważa się Laozi zwyczajowo uznawanego za autora księgi Daodejing (V wiek p.n.e.) rozwiniętej później przez Zhuangzi (IV wiek p.n.e.). Podstawowa idea Laozi jest następująca: życiem przyrody i ludzi nie rządzi „wola niebios” (jak twierdził Mencjusz), lecz przebiega ono wedle określonej naturalnej drogi – dao, którą należy odnaleźć i podporządkowując jej własne życie zaprzestać działań z nią sprzecznych.
thumb|200px|Symboliczne wyobrażenie Taiji, czyli stanu wszechświata po rozdzieleniu się Yin i Yang
Yin i yang Nauka o Yin i yang została wyłożona w anonimowej księdze Yijing głoszącej, że świat jest miejscem ścierania się dwóch przeciwstawnych zasad: aktywnej, męskiej i jasnej yang oraz pasywnej, kobiecej i ciemnej yin. Wszystkie rzeczy wynikły z tych prazasad i składają się z pięciu pierwiastków: wody, ognia, ziemi, drewna i metalu (por. arystotelesowskie pięć elementów).
Motizm