Szkoły buddyzmu chińskiego Siedem szkół (Qizong) Pierwsze szkoły buddyjskie w Chinach, zbudowane na jakimś elemencie nauki buddyjskiej, z elementami z taoizmu. Należały do nich: Szkoła Pierwotnego Niebytu (Benwu zong) Dao’an (312–385) Szkoła Pierwotnego Niebytu (Benwuyi zong) Fashen (286–374) Szkoła Tej Oto Formy (Jise zong) Szkoła Niebytu Umysłu (Xinwu zong) Fawen (IV w.) Szkoła Gromadzonych Wrażeń (Shihan zong) Yu Fakai (IV w.) Szkoła Iluzji Przemian (Huanhua zong) Szkoła Kombinacji Przemian (Yuanhui zong)
Kumaradżiwa Kumaradżiwa (344–413) – był wielkim tłumaczem tekstów buddyjskich z sanskrytu na chiński. Przetłumaczył 72 teksty buddyjskie liczące 384 rozdziały. Pisma Kumaradżiwy i Jego uczniów stanowiły podstawę do tworzenia dojrzałych doktryn i szkół. Jego dwaj uczniowie to: Sengzhao (384–414) Rozprawy Sengzhao (Zhaolun) Daosheng (360–434)
Weishi – jogaczara chińska Xuanzang (596–664) – twórca szkoły, przełożył na chiński 75 prac buddyjskich Traktat o ustanowieniu doktryny jedynie samej świadomości (Chengweishi lun) Kuiji (632–682)
Tiantai – Interpretacja Sutry Lotosu Zhiyi (538–597) – uczeń Kumaradżiwy