szatsampatti, czyli uzdatnienie poszóstne, na które składają się:
a) śama – kontrola nad myślami
b) dama – kontrola nad postępkami
c) uparama – wytrwałość w utrzymywaniu się na swojej życiowej drodze
d) titiksza – cierpliwość w znoszeniu niepowodzeń i przykrości
e) samadhana – równowaga wewnętrzna
2. wiweka – rozróżnianie rzeczy trwałych od znikomych
3. wiraga – moc nie dbająca o wyniki starań
4. mumukszu – dążenie do oswobodzenia
Podczas gdy jama sprowadza się do oczyszczania, nijama polega na wbudowywaniu w człowieka wzorców zachowania całkiem nowych, jakościowo różnych od starych. Poprzez intensywną praktykę, ma na celu utworzenie w uczniu nowych wzorców zachowania, myślenia i czucia. W klasycznej radżajodze jama i nijama traktowane są ze szczególną powagą jako niezbędne do wytworzenia w człowieku warunków wewnętrznych koniecznych do prawidłowej praktyki kolejnych szczebli. Nierzadko nad praktyką tylko tych dwóch stopni uczeń spędzał kilka lat.
Trzeci stopień, asana (postawa życiowa) jest kolejnym szczeblem, budowanym na fundamencie jamy i nijamy. Asana w radżajodze nie ma praktycznie nic wspólnego z ćwiczeniami fizycznymi. Chodzi w niej o właściwą postawę moralną/duchową w życiu codziennym.