W 1983 przywódcy Militant, razem z Grantem, zostali wyrzuceni z partii, lecz duże poparcie szeregowych członków PP dla Militant uniemożliwiło całkowite rozwiązanie frakcji oraz zakaz wydawania jej gazety.
Dopiero działania nowego, jeszcze mniej propracowniczego kierownictwa partii na czele z Neilem Kinnockiem doprowadziło do zniszczenia Militant. Pod pretekstem nieprawidłowości w zeznaniach podatkowych liderzy i szeregowi członkowie Militant byli usuwani z Partii Pracy, często z naruszeniem partyjnego regulaminu. Wewnątrz Militant wybuchła wówczas dyskusja o sens dalszych działań o charakterze entrystowskim: bronił ich Grant, wskazując, iż tworzenie nowej organizacji oznaczałoby zniszczenie bazy wśród pracowników. Z kolei inni przywódcy uważali, że liczebność i siła Militant pozwala dawnej frakcji rozwinąć się w samodzielną partii i przejąć elektorat PP.