Drugie przedstawiające, jako wzory dla współczesnych, postacie wielkich dowódców wojskowych wywodzących się ze Śląska lub działających na tym terenie, od Fryderyka II Wielkiego i jego generałów, przez dowódców czasów wojen napoleońskich i wojen prowadzonych przez Prusy dla uzyskania supremacji w Niemczech i utworzenia cesarstwa.
Kiedy na Uniwersytecie Breslau trwały nazistowskie czystki, piął się po szczeblach kariery. Nawet 10-lecie swojego urzędu zorganizował rok później, aby jego jubileusz pokrywał się z obchodami 10-lecia dojścia Hitlera do władzy. Skutecznie zdobywał pieniądze na renowację zabytków, zatrudnianie kolejnych urzędników w swoim biurze i wyprawy studyjne po całej Europie. Przez swoją działalność krzewił nazistowską ideologię.
Urząd miał przy Gartenstrasse 74 (dzisiejsza ul. Józefa Piłsudskiego), a mieszkał z żoną Fridą przy Ludendorfstrasse (Jugosłowiańska). Podczas oblężenia Wrocławia kopał rowy przeciwczołgowe. W 1945 wyjechał do Niemiec, a w 1948 został kustoszem dzieł sztuki w niemieckim Veste Coburgu. Od 1950 pracował jako Krajowy Konserwator Zabytków Wolnego Miasta Hamburga.