Piękne dzielnice (Les beaux quartiers) – powieść Louisa Aragona, druga z cyklu Świat rzeczywisty, opublikowana po raz pierwszy w 1936 i nagrodzona w tym samym roku Nagrodą Renaudot.
W języku polskim powieść została opublikowana w 1950 w przekładzie Krystyny Dolatowskiej.
Okoliczności powstania utworu Aragon ukończył pracę nad powieścią 10 czerwca 1936. Na kształt utworu znaczący wpływ miała bieżąca sytuacja polityczna Francji - zwycięstwo wyborcze Frontu Ludowego.
Treść Akcja utworu rozpoczyna się w fikcyjnym, prowincjonalnym miasteczku Sérianne. Dominującą postacią lokalnego życia politycznego jest od lat doktor Barbentane, członek Partii Radykalnej, średni przedsiębiorca, wyznający paternalizm w swoich stosunkach z robotnikami. Planuje on, że jego pozycję odziedziczy pierwszy syn Edmund, studiujący w Paryżu medycynę, zaś młodszy Armand, wykonując wolny zawód, również dołączy do grona lokalnej klasy drobnych posiadaczy.