Po wyborach w 1951 r., ugrupowanie zmniejszyło swój stan posiadania, obsadzając jedynie 4 miejsca w parlamencie. Początkowo partia nie weszła w skład koalicji rządowej, ale wkrótce stała się kluczowym elementem większości parlamentarnej popierającej czwarty rząd Ben Guriona. Stało się tak, ponieważ dwie partie religijne: Agudat Israel i Po’alej Agudat Jisra’el opuściły koalicję z powodu sporu dotyczącego nauczania religijnego w Izraelu. Partia Progresywna popierała także piąty rząd (utworzony po rezygnacji Ben Guriona i przejęciu przywództwa w Mapai przez Mosze Szareta), a także szósty rząd w historii Izraela.
Ugrupowanie powróciło do swej dawnej siły po wyborach w 1955 r., kiedy to uzyskało ponownie 5 miejsc w Knesecie. Jej członkowie wchodzili w skład siódmego i ósmego rządu, utworzonego przez powracającego Ben Guriona.
Po wyborach parlamentarnych w 1959 r., partia zyskała kolejnego reprezentanta (w porównaniu z poprzednią kadencją) i ugrupowanie posiadało wówczas 6 deputowanych w Knesecie. Ponownie weszli oni w skład koalicji rządowej utworzonej przez Ben Guriona. W czasie kadencji czwartego Knesetu, Partia Progresywna połączyła się z ugrupowaniem Ogólni Syjoniści, tworząc Partię Liberalną.