Ahmad ibn Fadlan ibn al-Abbas ibn Raszid ibn Hammad (arab. أحمد إبن فضلان إبن ألعباس إبن راشد إبن حماد) – arabski pisarz i podróżnik z X wieku. Znany przede wszystkim ze swojego sprawozdania z poselstwa w imieniu abbasydzkiego kalifa Al-Muktadira do wodza Bułgarów Wołżańskich.

Ibn Fadlan spisał swoje relacje z podróży, Risala (arab. رساله) po powrocie do Bagdadu. Zawierają one m.in. bardzo cenne pod względem etnograficzno-religioznawczym opisy rytuału pogrzebowego ruskich pogan, w tym palenia zwłok zmarłego i zwierząt i składania prochów wraz z wyposażeniem na tamten świat w kurhan, a także pogrzebu na łodziIbn Fadlan and the Land of Darkness: Arab Travellers in the Far North (Penguin Classics 2012, ), Introduction by Paul Lunde and Caroline Stone, pp. xxiii-xxiv..

Trasa podróży Ibn Fadlan wyruszył 21 czerwca 921 roku z Bagdadu i 11 maja 922 roku dotarł na dwór bułgarski. Z Bagdadu skierował się na wschód, chcąc przez ziemie muzułmańskie objechać Morze Kaspijskie od wschodu i dopiero potem ruszyć na północ. Przemierzył północną Persję, mijając kolejno Nahrawan, Holwan, Hamadan, Sawe, Rej, Semnan, Damghan, Niszapur i Sarachs. Następnie odwiedził transoksańskie miasta Marw, Bucharę i Chorezm, by przez Köneürgenç pojechać na północ na tereny zamieszkałe przez ludność słowiańską.