37-38.
Wśród następców Zenona znajdowali się uczniowie sofistów (najbardziej znany to Gorgiasz) i Sokratesa (wśród nich szkoła megarejska).
Gorgiasz z Leontinoi Gorgiasz z Leontinoi (żył między 483 a 374 r. p.n.e.) głosił nihilistyczne i sceptyczne tezy: 1) nie ma nic, 2) nawet gdyby było coś, to jest to niepoznawalne, 3) gdyby było poznawalne, to nie byłoby to przedmiotem zrozumienia między ludźmi. Tezy Gorgiasza wyglądają na żart retora, jednak były poważnie rozważane w starożytności. Nie oznacza to, że Gorgiasz sądził, iż niczego nie ma; chciał raczej odkrywać trudności logicznie, które inni mieli rozwiązaćTatarkiewicz W., Historia Filozofii Tom Pierwszy, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe. 1990. s. 39.
Szkoła megarejska Założona została przez Euklidesa z Megary, kładła nacisk na erystykę – sposób prowadzenia sporów i dowodów na podstawie wykazywania sprzeczności w nich. Do ciekawych przykładów zastosowania erystyki należy wywód Eubulidesa, tzw. "rogacz": Nie zgubiłeś rogów, a to, czego nie zgubiłeś posiadasz. Innymi znanymi przedstawicielami szkoły megarejskiej byli Diodor Kronos oraz Stilpon.
Paradoksy eleatów
Swoje poglądy eleaci prezentowali często w postaci paradoksów. Najbardziej znane są paradoksy Zenona z Elei, wskazujące na niemożliwość istnienia ruchu, oraz paradoksy megaryjskie (przypisywane Eubulidesowi).
Przypisy
Kategoria:Kierunki i szkoły filozofii starożytnej