„Najbliższy Bogu nad człowiekiem człowiek pochylony” – pisze pięknie poeta w miniaturze Myśląc o bracie Albercie. Przyjaźń zaś międzyludzką nazywa „pomostem pomiędzy człowiekiem a Bogiem w człowieku” (Natura przyjaźni). Nie ma miłości bez Boga. Ale nie ma też miłości Boga bez miłości bliźniego. Wznosząc oczy ku niebu, nie możemy ich odwracać od drugiego człowieka. Bo może właśnie w nim objawia nam się Bóg. Miniatury Sośnieńczyka niosą nam dobrą nowinę. Zło, choć nie do końca wyplenione z poezji i świata, nie współtworzy istnienia. Jedynie Dobro i Miłość są prawdziwie realne. Ile przemyśleń i wewnętrznych zmagań musiała kosztować autora taka postawa w naszym świecie rozchwianych wartości, w którym czasem tylko zło wydaje się dotkliwie realne? Tego nie dowiemy się z jego wierszy. Albowiem, jak pisze w miniaturze Natura pisania: „cokolwiek się pisze to już po walce” (źródło: M. Milewska, "Zanika miłość, wymiera człowiek", [w:] Teraz - tu. Miniatury poetyckie, Casa Generalizia Salesiana, Instytut Wydawniczy "Maximum", Kraków - Rzym 2006, s. 7-9.
Źródło: Teraz - tu. Miniatury poetyckie, Casa Generalizia Salesiana, Instytut Wydawniczy "Maximum", Kraków - Rzym 2006, s. 7-9.
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1956