Mord profesorów lwowskich).
Zmarł 7 sierpnia 2005 we Wrocławiu i został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim.
Odznaczenia Odznaka „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Krzyż Zasługi Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie wspólnie z żoną Ireną (ślub w 1938) Brązowy Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju" Medal „Academia Medica Wratislaviensis”
Bibliografia Z. Stuchly, Wspomnienia o Rudolfie Weiglu, Przegląd Zoologiczny III, 4, 1959 Zwyciężyć Tyfus. Instytut Rudolfa Weigla we Lwowie, Dokumenty i wspomnienia pod red. Zbigniewa Stuchlego, Wrocław 2001 Polskie Korporacje Akademickie, Biuletyn SFPK!A w Warszawie pod red. Leona Ter-Oganjana, Warszawa 1996 Słowo Polskie. Gazeta Wrocławska, wyd. z 10 sierpnia 2005 Gazeta Wyborcza, wyd. z 10 sierpnia 2005 Nasz Dziennik, wyd. z 11 sierpnia 2005 Gazeta Wyborcza. Wrocław, wyd. z 12 sierpnia 2005 Aleksandra Solarewicz, Czwartego lipca o świcie, we Lwowie, Rzeczpospolita, 5 lipca 2008 i Nowy Czas, 16 lipca 2008 Aleksandra Solarewicz, Człowiek, który uratował Jana Karskiego, Rzeczpospolita, 8 lutego 2011 Docent Zbigniew Stuchly, Wiadomości Parazytologiczne 2007, 53 (4) 359-375 A. Fastnacht-Stupnicka, Asystent profesora Weigla, Saga wrocławska. 74 opowieści rodzinne, wyd. II, Wrocław 2014 W.