Jeśli korytarz jest atrium willi, to przyłączony salon jest jej przedsionkiem. Salon umieszczony za triumfalnym łukiem południowego frontu, podobnie jak marmurowy korytarz, podnosi pełną wysokość domu (ok. 19 metrów do szczytu kopuły oświetlanej przez szklany oculus). Ten okrągły pokój zaprojektowany jako galeria posągów został ukończony w 1763 roku. Motyw dekoracyjny oparty jest na świątyniach Forum Romanum z nowocześniejszymi rozwiązaniami: w czterech masywnych podobnych do apsydy alkowach znajdują się kominki wyszczególnione jako piedestały dla klasycznych urn. Cztery komplety podwójnych drzwi, przez które wchodzi się do pokoju, posiadają ciężkie frontony podparte przez alabastrowe kolumny, a na wysokości drugiego piętra panele wykonane w technice grisaille przedstawiają klasyczne motywy.
Od salonu po odpowiednik głównej sali balowej w części piano nobile rozciąga się atmosfera osiemnastowiecznej Grand Tour, jednak na nieco mniejszą skalę. „Apartament główny”, zwany również główną sypialnią zawiera wspaniałe meble i obrazy, podobnie jak przeznaczony do rysowania pokój z ogromnym weneckim oknem. Jadalnia wraz z gigantyczną apsydą posiada sufit, który Adam zaprojektował w oparciu o Pałac Augusta znajdujący się w ogrodach Farnese.