Na przykład Wieża Widokowa zaprojektowana w 1760 roku – mająca około 25m wysokości i około 15m szerokości, zwieńczona kopułą, która z kolei otoczona jest mniejszymi kopułami wież oskrzydlających – mogłaby być bez wątpienia niewielkim neoklasycznym pałacem. Adam pragnął, aby nawet najbardziej prozaiczny budynek przekształcić w cud architektoniczny. Kolejnym niezrealizowanym planem Adama była budowa bażantarni (platforma mająca służyć jako punkt obserwacyjny), która przybrała formę kopulastej świątyni.

W latach siedemdziesiątych XVIII wieku George Richardson zaprojektował sześciokątną altanę, natomiast w 1800 roku oranżerię. Czterdzieści lat przed tym ułożono alejkę zwaną Long Walk, na której zasiano kwitnące krzewy oraz ozdobne drzewa. Mówiono nawet, że w 1763 roku Lord Curzon podarował swojemu ogrodnikowi nasienie niezwykle rzadkiego włoskiego krzewu, Rodo Dendrone, czyli różanecznika.

Ogrody oraz tereny Kedleston dzisiaj, ponad 200 lat później, są prawie wcale niezmienione.