Umarła bezpotomnie dopiero w 1512 roku, została pochowana w cerkwi prużańskiej, wraz ze swoim pierwszym mężem, Iwanem Kobryńskim. Cerkiew spłonęła w pierwszej połowie XIX wieku, znajdowała się między źródłem Muchawca a zakrętem na historyczną ulicę Słonimską.
Po śmierci Zofii, król Zygmunt I Stary nadał Kobryń siostrze księcia Iwana Kobryńskiego – Annie Kobryńskiej, która władała w Kobryniu wraz ze swoim mężem – Wacławem Stanisławowiczem Kostewiczem, marszałkiem hospodarskim. Umarła w lutym lub marcu 1519 roku, a zaraz po jej śmierci, król Zygmunt I spełniając obietnicę z 1516 roku, przekazał Kobryń jej mężowi, jednakże nie na prawach lennych, tak jak posiadali je książęta Kobryńscy, a w dzierżawę i stał się jego pierwszym starostą.
Zygmunt I Stary jeszcze w XVI wieku przyłączył tereny księstwa kobryńskiego do województwa podlaskiego pod nową nazwą powiatu kobryńskiego
Drzewo genealogiczne
Drzewo genealogiczne zostało sporządzone na podstawie prac Józefa Wolffa oraz Jana Tęgowskiego.
Znani przedstawiciele