Następstwa bitwy Arcybiskup Zygfryd z Westerburga stał się po bitwie jeńcem hrabiego Bergu i przebywał w niewoli w zamku Burg-Novum Castrum. Dopiero dnia 19 maja 1289 r. odzyskał wolność. Arcybiskup musiał też zapłacić kwotę 12 000 marek na rzecz zwycięzców i zrzec się prawa do spornych ziem. Twierdze i zamki nad Renem miały zostać rozebrane (Zons i Neuenburg), podobnie zresztą jak i Worringen. Odpowiadało to roszczeniom mieszczan Kolonii i hrabiego Bergu. W roku 1288 Adolf z Bergu nadał prawa miejskie Düsseldorfowi. W roku 1322 dołączyło do niego Mülheim. Oba nadreńskie miasta rozwinęły się gospodarczo.
W Westfalii częściowo rozebrano zamki Isenberg, Volmarstein, Raffenberg i Limburg an der Lenne, o co zabiegał Eberhard z Mark. Walram z Jülich z pomocą mieszczan kolońskich zdobył Zülpich, jednak większych korzyści terytorialnych nie odniósł.
Książę brabancki po krótkim okresie spokoju zmierzył się ponownie militarnie z Walramem z Valkenburga, a następnie dnia 1 września 1292 r. otrzymał księstwo Limburgii od nowo mianowanego króla Adolfa z Nassau. Widocznym znakiem zwycięstwa było umieszczenie lwa limburskiego w herbie brabanckim w czasach Jana II.