Opisując jej przypadek Creutzfeldt napisał: "jest to choroba parenchymy nerwowej obejmująca istotę szarą ośrodkowego układu nerwowego".

Ludwig Dimitz przedstawił na spotkaniu Wiedeńskiego Towarzystwa Psychiatrycznego przypadek choroby, opisanej później przez Josefa Gerstmanna.

1924 Walter Kirschbaum opisał rodzinną postać choroby Creutzfeldta-Jakoba (fCJD).

1928 Pierwsza praca Josefa Gerstmanna dotycząca choroby występującej u wiedeńskiej rodziny "H".

1930 Friedrich Meggendorfer (1880-1953) przedstawił pracę opisującą rodzinę Backer, do której należał przypadek Kirschbauma.

1936 Cuille i Chelle jako pierwsi dowiedli pasażowalnej natury choroby kłusowej owiec.

1957 D. Carleton Gajdusek badając plemię Fore w Papui-Nowej Gwinei odkrył kuru.

1966 Tikvah Alper jako pierwsza zaproponowała, że czynnik scrapie nie zawiera kwasu nukleinowego.

1967 Pierwsze opisy przewlekłej wyniszczającej choroby jeleniowatych (CWD).

1974 Ignazio Roiter opisał pierwsze przypadki śmiertelnej rodzinnej bezsenności.

1976 Komitet Noblowski przyznał Gajduskowi Nagrodę Nobla za badania nad kuru.

1978 Zaliczenie CWD do chorób prionowych.

Pat Merz z Institute of Basic Research w Nowym Jorku opisuje w obrazie SEM tzw. scrapie-associated fibrils, potem zidentyfikowane jako białko PrP.